Yüksek Lisans Tezim Kabul Edilmezse Ne Olur? Kayseri’den Bir Gençten Hikâye
Kayseri’nin sessiz akşamlarından birinde, bilgisayarımın ekranında kaybolmuşken, tam önümde bir yazı belirdi: “Teziniz kabul edilmedi.” Kelimeler bir an sanki gözlerimin önünde dans etti. Ne kadar büyük bir şok, ne kadar derin bir hayal kırıklığı! O an, dünyadaki her şey yavaşladı gibi hissettim. Bunu kabul etmek zor, kabul etmek istemiyorum. Ama ne olacak? Yüksek lisansta tez kabul edilmezse ne olur? İşte hikâye buradan başlıyor.
Tez İçin Son Hafta: Bir Umut, Bir Korku
Herkesin hayatında bir an vardır, belki bir çok an… Bazen en çok korktuğun anlar, seni en çok olgunlaştırır. Yüksek lisansa başlamak, Kayseri’deki o sıcak yaz akşamında bana bile korkutucu gelmişti. Ama ben her zaman bu tür korkuları yenebileceğime inanmıştım. Ne de olsa, insanların başarısızlıkları da birer hikâye değil mi?
Tezimi yazarken, içinde olduğum psikolojik hal bambaşkaydı. Hem büyük bir heyecan vardı, hem de bir türlü kaybolmayan bir korku: Acaba tezim kabul edilmezse ne olur?
O gün, her şey bir anda önüme serildi. Saatlerce masamda oturup, büyük bir şevkle çalıştım. Gözlerim neredeyse kapanmak üzereydi ama bu yazıyı tamamlamalıydım. Bir şeyler doğru olacak, eminim! diye kendimi telkin ediyordum.
Fakat her zaman olduğu gibi, biraz da ben korkularımın peşinden koşarak, neşemi kaybettim. Bir yanda, Kayseri’nin kararmaya yüz tutan gökyüzü ve sakin sokakları vardı. Diğer yanda, beni sürekli izleyen saat ve bilgisayarımın önündeki bitmeyen sayfalar…
O An: Bir E-posta, Bir Hayal Kırıklığı
Sonunda o an geldi. Tezimin son hali her şeyin tam ortasında bekliyor, ben ise onay almayı umut ediyordum. O an nasıl hissettiğimi tarif edemem; ama, bir şey vardı. İçimden bir his: “Bunu geçeceğim, tamamlayacağım!” diye düşündüm. Tam o sırada bilgisayarımda gelen bir bildirim sesiyle irkildim.
“Teziniz kabul edilmedi.”
O an, zihnimde tüm sesler silindi. Bir anlığına, dünya durdu. Aklımda yalnızca bu kelimeler vardı. Kabul edilmedi… Bir yanda kaybolan umut, diğer yanda hala bitmeyen bir çaba vardı. Ne oluyordu? Yüksek lisansta tez kabul edilmezse, gerçekten ne olurdu?
Hıçkırarak ağlamadım. Hayır, bu kadar duygusal değildim. Ama her şeyin bir anda kaybolması beni o kadar etkiledi ki, sadece gözlerim doldu. Sanki bir dönemin sonu gibiydi. O kadar sıkı tutunmuşum ki, bu anın gelip geçeceğini unuttum.
Bir süre bilgisayarımın ekranına baktım, kendimi sorguladım. Neden? diye sordum. Başarısız oldum mu? Ama sonra aklıma geldi ki, başarısızlık da bir hikâye. O an, Kayseri’nin geceyi kucaklayan sakinliğine bürünürken, içimdeki karmaşık duyguları biraz daha anlamaya başladım.
Ne Olur? Yeniden Denemek
Hikayemdeki en zor anlardan biri de bu noktada başlıyor. O an itibariyle, içimdeki duyguların karmaşası beni sarhoş etmişti. Başarısızlık? Evet, belki, ama bu durum, her şeyin sonu değildi. Kendime, “Yeniden başlayabilirim, gerçekten!” diye seslenmeye başladım.
Kayseri’de bir arkadaşımın beni teselli ettiği o gün, aslında gerçek bir farkındalık yaşadım. O bana dedi ki: “Her başarısızlık, daha büyük bir başarının başlangıcıdır. Hepimiz bir şeyler öğreniriz.” Ve ben o an, gerçekten ne demek istediğini kavradım.
O an fark ettim ki, yüksek lisansta tez kabul edilmezse, hayat bitti sanılmaz. Belki bir adım geri atılır, ama o geri adım seni daha güçlü bir şekilde ileriye taşır. Hatta, bir nevi hayatının dönüm noktalarından biri olabilir.
Yüksek lisans tezimin kabul edilmemesi, beni asla yenmeyecekti. Bu sadece bir engeldi. Gerçekten inanmıştım. Belki o gece Kayseri sokaklarında yürürken, karamsar duygularım biraz beni yenecek gibiydi, ama kendimi topladım. Yine de umut vardı.
Sonraki Gün: Yeniden Başlamak
Gün ışığıyla birlikte, o gece kaybettiğim güveni ve umudu tekrar topladım. Ne olacak? Yeniden başlamak, her zaman yeni bir fırsattı. Zamanı ne kadar kaybettiğimi düşünsem de, sabah güneşin ışıklarıyla beraber o yeniden başlama duygusu, tüm karamsar düşüncelerimi sildi. Tezimin kabul edilmemesi, belki de bir zaman kaybı gibi gelmişti ama şimdi yeni bir başlangıcın habercisiydi.
O gün Kayseri’deki en güzel yürüyüşümü yaptım. Sokaklarda yürürken, geçmişi geride bırakmaya ve yeni bir sayfa açmaya karar verdim. Çünkü bir şey fark ettim: Başarı, sadece tezin kabul edilmesiyle ölçülmez. Her bir adım, her bir çaba, her bir kaybolan umut, bir şekilde seni daha güçlü yapar.
Sonuçta: Her Şeyin Bir Hikâyesi Var
Kayseri’nin sokaklarında dolaşırken, o gece kaybettiğim şeyi bulduğumu fark ettim. Yüksek lisans tezimi kabul ettirmemek, belki de hayatımdaki en büyük başlangıçtı. Kendime bir şey daha söyledim: Yeniden başlamak bir hak, kabul edilmemek ise geçici bir durum. Hayat, tezin kabul edilip edilmemesinden çok daha fazlasını ifade ediyordu.
Bunu yazarken, belki de en doğru dersi öğrendim: Her şeyin bir zamanı var ve her başarısızlık, yeni bir fırsat olabilir.